شاعر در این ابیات بیان میکند که حضور معشوق را در همهجای عالم میبیند؛ از خانه و راه گرفته تا ستارگان، خورشید، ماه، برگها و گیاهان. این اشعار نشاندهندهی عشق فراگیر و همهجانبهی شاعر به معشوق است.
مفاهیم عرفانی و شاعرانهی این متن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابلدرک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این ابیات نیاز به مقداری تجربهی ادبی و شناخت از مضامین عرفانی دارد.
رباعی ۱۳۶۸ - هم منزل عشق و هم رهت میبینم
در بنده و در مرو شهت میبینم ۱
در اختر و خورشید و مهت میبینم
در برگ و گیاه و درگهت میبینم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.