شاعر در این متن بیان میکند که هم مست است و هم مانند شرابِ مستان متعلق به معشوق است. او خود را فدایی و زیردست معشوق میداند و با اشاره به «الست» (آیا من پروردگار تو نیستم؟)، عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق را نشان میدهد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مستی و مفاهیم عشق الهی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۶۷ - هم مستم و هم بادهٔ مستان توام
هم آفت جان زیر دستان توام ۱
چون نیست شدم کنون ز هستان توام
گفتی که الست از الست آن توام ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.