شاعر در این متن خود را به دریا تشبیه میکند و بیان میکند که مانند احولان (افراد دچار انحراف چشم) نیست و از این موضوع غره (مغرور) نیست. او با زبان حال سخن میگوید و هر ذره فریاد میزند که ذره نیست، شاید اشاره به عظمت و بزرگی درون خود دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و آن را تحلیل نمایند.
رباعی ۱۳۲۸ - من بحر تمامم و یکی قطره نیم
احول نیم و چو احولان غره نیم ۱
گویم به زبان حال و هر یک ذره
فریاد همی کند که من ذره نیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.