این متن بیانگر تسلیم و رضایت به اراده الهی است. شاعر خود را مخلوق و صید صانع (خدا) میداند و از قربانی کردن خواستههای نفسانی در راه بندگی سخن میگوید. او با اشاره به قربانی کردن صد بره برای بندگان، رضایت به کمترینها (آب گرم) را نشان میدهد.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده مانند «صید صانع» یا «آب گرم» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۲۶ - مصنوع حقیم و صید صانع باشیم
جانرا ز مراد جان چه مانع باشیم ۱
صد بره برای بندگان قربان کرد
ما چند به آب گرم قانع باشیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.