شاعر از عشق و آرزوی جاودانگی سخن میگوید و از وعدهی همدمی و وصل شکایت میکند، با اشاره به شرم از این همدمی.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
رباعی ۱۳۲۵ - مردم رغم عشق دمی در من دم
تا زندهٔ جاوید شوم زان یکدم ۱
گفتی که به وصل با تو همدم باشم
گو با که کجا شرم نداری همدم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.