خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از عشق و آرزوی جاودانگی سخن میگوید و از وعدهی همدمی و وصل شکایت میکند، با اشاره به شرم از این همدمی.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
رباعی ۱۳۲۵ - مردم رغم عشق دمی در من دم
مردم رغم عشق دمی در من دم
تا زندهٔ جاوید شوم زان یکدم ۱
گفتی که به وصل با تو همدم باشم
گو با که کجا شرم نداری همدم ۲
تا زندهٔ جاوید شوم زان یکدم ۱
گفتی که به وصل با تو همدم باشم
گو با که کجا شرم نداری همدم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۲۴ - مائیم که گه نهان و گه پیدائیم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۲۶ - مصنوع حقیم و صید صانع باشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.