خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از رها کردن کار و پیشه برای آموختن شعر و غزل سخن می‌گوید و عشق را به عنوان محور اصلی زندگی خود معرفی می‌کند که تمام وجودش را به آن اختصاص داده است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۱۴ - ما کار و دکان و پیشه را سوخته‌ایم
ما کار و دکان و پیشه را سوخته‌ایم
شعر و غزل و دو بیتی آموخته‌ایم ۱
در عشق که او جان و دل و دیدهٔ ماست
جان و دل و دیده هر سه بردوخته‌ایم ۲
شعر و غزل و دو بیتی آموخته‌ایم ۱
در عشق که او جان و دل و دیدهٔ ماست
جان و دل و دیده هر سه بردوخته‌ایم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۱۳ - ما عاشق خود را به عدو بسپاریم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۱۵ - ما مذهب چشم شوخ مستش داریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
