در این متن، شاعر از رها کردن کار و پیشه برای آموختن شعر و غزل سخن میگوید و عشق را به عنوان محور اصلی زندگی خود معرفی میکند که تمام وجودش را به آن اختصاص داده است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۱۴ - ما کار و دکان و پیشه را سوختهایم
شعر و غزل و دو بیتی آموختهایم ۱
در عشق که او جان و دل و دیدهٔ ماست
جان و دل و دیده هر سه بردوختهایم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.