شاعر در این متن بیان میکند که خود و یارانش عاشق، خونی و همعیار هستند، اما در عین حال طرار (دزد) و مکارند. او از مخاطب میخواهد که به شحنه (مامور قانون) تحویلشان دهد و فریب حیلههایشان را نخورد.
متن دارای مفاهیم پیچیدهای مانند طنز سیاه، حیلهگری و اشاره به قانونشکنی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین ممکن است نیاز به توضیح برخی واژههای قدیمی مانند «شحنه» و «طرار» داشته باشد.
رباعی ۱۳۱۳ - ما عاشق خود را به عدو بسپاریم
هم منبل و هم خونی و هم عیاریم ۱
ما را تو به شحنه ده که ما طراریم
تو حیلهٔ ما مخور که ما مکاریم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.