خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از سکوت و بیان ناگفتههای خود در دل سخن میگوید و وعده آشکار کردن آنها در آینده را میدهد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آنها به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده به نظر برسد.
رباعی ۱۳۰۲ - لب بستم و صد نکته خموشت گفتم
لب بستم و صد نکته خموشت گفتم
در گوش دل عشوه فروشت گفتم ۱
در سر دارم آنچه به گوشت گفتم
فردا بنمایم آنچه دوشت گفتم ۲
در گوش دل عشوه فروشت گفتم ۱
در سر دارم آنچه به گوشت گفتم
فردا بنمایم آنچه دوشت گفتم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۰۱ - لا الفجر بقینة و لا شرب مدام
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۰۳ - لیلم که نهاری نکند من چکنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.