خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن دربارهٔ تلاش برای رسیدن به وصال و رنج هجران است و بیان میکند که وقتی منیتها از بین برود، شادی حقیقی در بیمنیتی و وحدت به دست میآید.
مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربهٔ نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابلدرک نباشد.
رباعی ۱۳۰۰ - گه در طلب وصل مشوش باشیم
گه در طلب وصل مشوش باشیم
گاه از تعب هجر در آتش باشیم ۱
چون از من و تو این من و تو پاک شود
آنگه من و تو بی من و تو خوش باشیم ۲
گاه از تعب هجر در آتش باشیم ۱
چون از من و تو این من و تو پاک شود
آنگه من و تو بی من و تو خوش باشیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۹۹ - گوئیکه به تن دور و به دل با یارم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۰۱ - لا الفجر بقینة و لا شرب مدام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.