خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها بیان می‌کند که اگرچه از نظر ظاهری از معشوق دور است، اما در دل به او نزدیک است. او هشدار می‌دهد که کسی گمان نکند او دل‌بسته‌ای دیگر دارد و تأکید می‌کند که اگر روزی خیال خود را ببیند، از خود بیزار خواهد شد.
مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعاره‌های شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این متن بیشتر مناسب افرادی است که با ادبیات و مضامین عاطفی آشنایی دارند.
رباعی ۱۲۹۹ - گوئیکه به تن دور و به دل با یارم
گوئیکه به تن دور و به دل با یارم
زنهار مپندار که من دل دارم ۱
گر نقش خیال خود ببینی روزی
فریاد کنی که من ز خود بیزارم ۲
زنهار مپندار که من دل دارم ۱
گر نقش خیال خود ببینی روزی
فریاد کنی که من ز خود بیزارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۹۸ - گنجینهٔ اسرار الهی مائیم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۰۰ - گه در طلب وصل مشوش باشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
