شاعر بیان میکند که اگر از شدت غم و عشق ناله سر دهد یا طبیعت را نیز در غم خود شریک کند، قابل بخشش است، زیرا معشوق جان اوست و دنبال کردن جان (معشوق) امری طبیعی است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۲۷۵ - گر چرخ پر از ناله کنم معذورم
ور دشت پر از ژاله کنم معذورم ۱
تو جان منی و میدوم در پی تو
جان را چو به دنباله کنم معذورم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.