خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از دشواری پنهان کردن عشق و احساسات درونی سخن می‌گوید و به مشکلاتی مانند بوی باده، حال خمار و رنگ‌روی تغییر یافته اشاره می‌کند. همچنین، از خشک‌کردن عشق با لب خشک و جاری بودن اشک چشم مانند جوی آب می‌گوید.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، اشاره به باده و خمار ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فرهنگ داشته باشد.
رباعی ۱۲۷۴ - گر باده نهان کنیم بو را چه کنیم
گر باده نهان کنیم بو را چه کنیم
وین حال خمار و رنگ و رو را چه کنیم ۱
ور با لب خشک عشق را خشک آریم
این چشمهٔ چشم همچو جو را چه کنیم ۲
وین حال خمار و رنگ و رو را چه کنیم ۱
ور با لب خشک عشق را خشک آریم
این چشمهٔ چشم همچو جو را چه کنیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۷۳ - گاهی ز هوس دست زنان میباشم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۷۵ - گر چرخ پر از ناله کنم معذورم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
