خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که از شاعری نان نمی‌خورد و از فضل و هنر خود فخر نمی‌فروشد. او فضل و هنر خود را به اندازه‌ی یک قدح می‌داند و حتی آن را نیز ممکن است از دست معشوق خود نخورد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
رباعی ۱۲۵۵ - شاعر نیم و ز شاعری نان نخورم
شاعر نیم و ز شاعری نان نخورم
وز فضل نلافم و غم آن نخورم ۱
فضل و هنرم یکی قدح میباشد
وان نیز مگر ز دست جانان نخورم ۲
وز فضل نلافم و غم آن نخورم ۱
فضل و هنرم یکی قدح میباشد
وان نیز مگر ز دست جانان نخورم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۵۴ - شادی کردم چو آن گهر شد جفتم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۵۶ - شب رفت و هنوز ما به خمار خودیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
