خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن احساسات خود را بیان می‌کند که ابتدا از عشق و شادی سخن می‌گوید، اما سپس به اضطراب و آشفتگی می‌رسد و در نهایت خود را مانند ابری تهی و خاموش می‌بیند.
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
رباعی ۱۲۵۴ - شادی کردم چو آن گهر شد جفتم
شادی کردم چو آن گهر شد جفتم
چون موج ز باد بود خود آشفتم ۱
آشفته چو رعد سر دریا گفتم
چون ابر تهی بر لب دریا خفتم ۲
چون موج ز باد بود خود آشفتم ۱
آشفته چو رعد سر دریا گفتم
چون ابر تهی بر لب دریا خفتم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۵۳ - شادم که ز شادی جهان آزادم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۵۵ - شاعر نیم و ز شاعری نان نخورم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
