خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در حال مستی در خرابات (محل عیاشی) بوده و قصد دور انداختن لباس (خرقه) را داشته است. اما در آنجا متوجه می‌شود که تمام عالم از خرابات تو (شاید اشاره به معشوق یا خدا) معمور (آباد) است و همین موضوع باعث رفتارش شده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین اشاره به مستی و خرابات (محل عیاشی) ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
رباعی ۱۲۴۲ - روزی به خرابات تو می میخوردم
روزی به خرابات تو می میخوردم
وین خرقهٔ آب و گل بدر میکردم ۱
دیدم ز خرابات تو عالم معمور
معمور و خراب از آن چنین میکردم ۲
وین خرقهٔ آب و گل بدر میکردم ۱
دیدم ز خرابات تو عالم معمور
معمور و خراب از آن چنین میکردم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۴۱ - روزت بستودم و نمی‌دانستم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۴۳ - رویت بینم بدر من آن را دانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
