شاعر در این متن بیان میکند که بدون آگاهی از حضور و تأثیر معشوق، روز و شب را با او گذرانده و تصور میکرده که مستقل است، در حالی که تمام وجودش تحت تأثیر معشوق بوده است.
مفاهیم عرفانی و عاشقانهی عمیق موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
رباعی ۱۲۴۱ - روزت بستودم و نمیدانستم
شب با تو غنودم و نمیدانستم ۱
ظن برده بدم به خود که من من بودم
من جمله تو بودم و نمیدانستم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.