خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که از زخم تیر و خنجر یا بسته شدن پا و از دست دادن سر نمی‌ترسد، زیرا او و همراهانش به گرمای دوزخ عادت کرده‌اند و از گفتگوهای مردم کمتر هراس دارند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اشاره به موضوعاتی مانند مرگ، مقاومت و دوزخ است که درک آن‌ها برای سنین پایین دشوار بوده و ممکن است مناسب نباشد.
رباعی ۱۲۱۱ - حاشا که ز زخم تیر و خنجر ترسیم
حاشا که ز زخم تیر و خنجر ترسیم
وز بستن پای و رفتن سر ترسیم ۱
ما گرم روان دوزخ آشامانیم
از گفت و مگوی خلق کمتر ترسیم ۲
وز بستن پای و رفتن سر ترسیم ۱
ما گرم روان دوزخ آشامانیم
از گفت و مگوی خلق کمتر ترسیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۱۰ - چون می‌دانی که از نکوئی دورم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۱۲ - خواهم که به عشق تو ز جان برخیزم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
