شاعر در این متن بیان میکند که از زخم تیر و خنجر یا بسته شدن پا و از دست دادن سر نمیترسد، زیرا او و همراهانش به گرمای دوزخ عادت کردهاند و از گفتگوهای مردم کمتر هراس دارند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اشاره به موضوعاتی مانند مرگ، مقاومت و دوزخ است که درک آنها برای سنین پایین دشوار بوده و ممکن است مناسب نباشد.
رباعی ۱۲۱۱ - حاشا که ز زخم تیر و خنجر ترسیم
وز بستن پای و رفتن سر ترسیم ۱
ما گرم روان دوزخ آشامانیم
از گفت و مگوی خلق کمتر ترسیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.