شاعر در این متن بیان میکند که از خوبیها دور است و اگر از نیکان بگریزد، معذور است. او خود را مانند یک نابینا توصیف میکند که به عصاکش (رهبر یا راهنما) وابسته است و بدون دستور او قدمی برنمیدارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و نیاز به درک استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
رباعی ۱۲۱۰ - چون میدانی که از نکوئی دورم
گر بگریزم ز نیکوان معذورم ۱
او همچو عصا کش است و من نابینا
من گام به خود نمیزنم مأمورم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.