خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که از خوبی‌ها دور است و اگر از نیکان بگریزد، معذور است. او خود را مانند یک نابینا توصیف می‌کند که به عصاکش (رهبر یا راهنما) وابسته است و بدون دستور او قدمی برنمی‌دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و نیاز به درک استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
رباعی ۱۲۱۰ - چون می‌دانی که از نکوئی دورم
چون می‌دانی که از نکوئی دورم
گر بگریزم ز نیکوان معذورم ۱
او همچو عصا کش است و من نابینا
من گام به خود نمیزنم مأمورم ۲
گر بگریزم ز نیکوان معذورم ۱
او همچو عصا کش است و من نابینا
من گام به خود نمیزنم مأمورم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۰۹ - چون مار ز افسون کسی می‌پیچم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۱۱ - حاشا که ز زخم تیر و خنجر ترسیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
