خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این شعر، شاعر خود و دیگران را به کف دریا تشبیه میکند که در برابر لطافت و عظمت دریا (که میتواند نماد عشق یا معشوق باشد) ناچیز و کوچک هستند. همچنین اشاره میکند که حتی اگر به خون عشق آلوده شوند، باز هم تحت تأثیر موجهای عشق قرار میگیرند و مانند دف در دست معشوق هستند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد.
رباعی ۱۲۰۴ - تو بحر لطافتی و ما همچو کفیم
تو بحر لطافتی و ما همچو کفیم
آنسوی که موج رفت ما آنطرفیم ۱
آن کف که به خون عشق آلودستی
بر ما میزن که بر کفت همچو دفیم ۲
آنسوی که موج رفت ما آنطرفیم ۱
آن کف که به خون عشق آلودستی
بر ما میزن که بر کفت همچو دفیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۰۳ - تا میرود آن نگار ما میرانیم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۰۵ - جانرا که در این خانه وثاقش دادم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.