شاعر از عشق و شادیهای زودگذر زندگی سخن میگوید و بیان میکند که از لحظات خوش نهایت استفاده میکند و پس از گذر از مشکلات، به وصال معشوق و دولت پایدار میرسد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب مخاطبان با درک بالاتر از ادبیات و احساسات پیچیده است.
رباعی ۱۲۰۳ - تا میرود آن نگار ما میرانیم
پیمانه چو پر شود فرو گردانیم ۱
چون بگذرد این سر که درین آب و گلست
در صبح وصال دولتش خندانیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.