خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از رنجها و غمهای عاشقانه میگوید و بیان میکند که حاضر نیست مانند نای، زخمهای معشوق را تحمل کند، در حالی که معشوق وعدهی نوازش مانند چنگ را میدهد.
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و استعارههای ادبی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد.
رباعی ۱۱۹۲ - تا چند چو دف دست ستمهات خورم
تا چند چو دف دست ستمهات خورم
یا همچو رباب زخم غمهات خورم ۱
گفتی که چو چنگ در برت بنوازم
من نای تو نیستم که دمهات خورم ۲
یا همچو رباب زخم غمهات خورم ۱
گفتی که چو چنگ در برت بنوازم
من نای تو نیستم که دمهات خورم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۹۱ - تا چند بهر زه چون غباری گردم
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۹۳ - تا خواستهام از تو ترا خواستهام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.