شاعر در این ابیات عشق و دلبستگی خود را به معشوق بیان میکند و از لطفها و محبتهای بیشمار او سخن میگوید. او اعلام میکند که هرگز نمیتواند دل از معشوق برگیرد، حتی در دو جهان.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.
رباعی ۱۱۸۲ - بهر تو زنم نوا چو نی برگیرم
کوی تو گذر کنم چو پی برگیرم ۱
چندین کرم و لطف که با من کردی
اندر دو جهان دل از تو کی برگیرم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.