خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که چون نمی‌تواند لبان معشوق را ببوسد، به جای آن لعل و نگین را می‌بوسد. همچنین، چون دستش به آسمان وجود معشوق نمی‌رسد، به نشانه‌ی احترام و عشق، زمین را می‌بوسد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که برای درک عمیق‌تر آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.
رباعی ۱۱۸۰ - بر یاد لبت لعل نگین می‌بوسم
بر یاد لبت لعل نگین می‌بوسم
آنم چو بدست نیست این می‌بوسم ۱
دستم چو بر آسمان تو می‌نرسد
می‌آرم سجده و زمین می‌بوسم ۲
آنم چو بدست نیست این می‌بوسم ۱
دستم چو بر آسمان تو می‌نرسد
می‌آرم سجده و زمین می‌بوسم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۷۹ - بر میکده وقف است دلم سرمستم
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۸۱ - بوی دهن تو از چمن می‌شنوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
