شاعر از عشق و سرمستی خود میگوید و بیان میکند که از چرخهی زمان و دغدغههای دنیوی مانند نیک و بد و سود و زیان رها شده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۱۷۲ - بالای سر ار دست زند دو دستم
ای دلبر من عیب مکن سرمستم ۱
از چنبرهٔ زمانه بیرون جستم
وز نیک و بد و سود و زیان وارستم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.