خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از بهار باغی می‌گوید که با شکوفایی‌اش هر آنچه او می‌گفت را نمایان ساخت. با جفای باغ و ساغر اقبال، شاعر سرمست شده و سر به زیر می‌گذارد.
متن دارای مضامین عرفانی و شاعرانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادها ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۱۷۱ - باغی که من از بهار او بشکفتم
باغی که من از بهار او بشکفتم
بشکفت و نمود هرچه من میگفتم ۱
با ساغر اقبال چو کرد او جفتم
سرمست شدم سر بنهادم خفتم ۲
بشکفت و نمود هرچه من میگفتم ۱
با ساغر اقبال چو کرد او جفتم
سرمست شدم سر بنهادم خفتم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۷۰ - با سرکشی عشق اگر سرد آرم
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۷۲ - بالای سر ار دست زند دو دستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
