خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از غم و اندوه خود در شب سخن می‌گوید و از تصمیم به بالا رفتن از مناره و فریاد زدن در فردا خبر می‌دهد. با وجود حضور صنم (معشوق)، خشمگین است و خود را در چاهی عمیق و بدون رسن (طناب نجات) می‌بیند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و روانی مانند اندوه، خشم و احساس تنهایی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به خودکشی نمادین (کارد زدن مناره) نیاز به درک و بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۱۱۵۲ - امشب همه شب نشسته اندر حزنم
امشب همه شب نشسته اندر حزنم
فردا بروم مناره را کارد زنم ۱
خشم آلودست اگرچه با ماست صنم
در چاه رسیده‌ام ولی بی‌رسنم ۲
فردا بروم مناره را کارد زنم ۱
خشم آلودست اگرچه با ماست صنم
در چاه رسیده‌ام ولی بی‌رسنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۵۱ - امشب که همی رسد ز دلدار سلام
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۵۳ - اندر طلب دوست همی بشتابم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
