شاعر در این متن بیان میکند که در همه چیز، از جمله درد و رنج، قهر و جفا، و حتی در طبیعت و آسمان، حضور معشوق یا خدا را میبیند و از آن لطف و وفا دریافت میکند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۱۳۰ - از درد همیشه من دوا میبینم
در قهر و جفا لطف و وفا میبینم ۱
در صحن زمین به زیر نه طاق فلک
بر هرچه نظر کنم تو را میبینم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.