متن بیانگر درد فراق و اندوه ناشی از رفتن یاری است که هیچکس مانند او نبود. با وجود دیدنش، دل گویا سیر نشده و با رفتنش، تنها خاطرات تلخ (خار) باقی مانده است.
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق مانند فراق و اندوه عاشقانه است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب مخاطبانی با درک بالاتر از احساسات پیچیده است.
رباعی ۱۰۳۹ - رفت آنکه نبود کس به خوبی یارش
بیآنکه دلم سیر شد از دیدارش ۱
او رفت و نماند در دلم تیمارش
آری برود گل و بماند خارش ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.