خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این شعر از ساقی می‌خواهد که شرابی اصیل و خالص به او بدهد، شرابی که باعث شادی و نشاط شود و نه مانند زهر، نشاط را از بین ببرد. او از ساقی می‌خواهد که جام جفا را بردارد و جام وفا را جایگزین کند تا کسی نگوید که ساقی از وفا برگشته است. شاعر به عشق و تأثیر آن بر دل اشاره می‌کند و از ساقی می‌خواهد که شرابی بدهد که باعث رهایی از بلا شود و مجلسی پر از گل‌هایی که خداوند آفریده است. در نهایت، شاعر آرزو می‌کند که همه مست شوند و در برابر نقشی که خداوند به خودی خود نوشته است، سجده کنند.

این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.

مشاهده کامل

غزل ۴۲۱ - ساقیا این می از انگور کدامین پشته ست؟

ساقیا این میْ از انگورِ کُدامین پُشته ست؟
که دل و جانِ حَریفانْ زِ خُمارْ آغشته ست؟ ۱

خُم پیشین بِگُشا و سَرِ این خُم بَربَنْد
که چو زَهرست نَشاطِ هَمِگان را کُشته‌ست ۲

بَندْ این جام جَفا جامِ وَفا را بَرگیر
تا نگویند که ساقی زِ وَفا بَرگشته‌ست ۳

دَردِه آن بادهٔ اول که مُبارک باده ست
مَگُسِل آن رشتهٔ اوَّلْ که مُبارک رِشته‌ست ۴

صد شکوفه زِ یکی جُرعه بَرین خاک زِ چیست؟
تا چه عشق‌ست که اَنْدَر دلِ ما بِسْرِشته‌ست ۵

بر دَرِ خانهٔ دلْ این لَگَدِ سَخت مَزَن
هان که ویران شود این خانهٔ دلْ یک خِشْته‌ست ۶

باده‌یی دِهْ که بدان باده بَلا واگردد
مَجْلِسی دِهْ پُر از آن گُل که خدایَش کِشته‌ست ۷

تا همه مَست شویم و زِ طَرَب سجده کنیم
پیشِ نَقْشی که خدایَش به خودی بِنْوشته‌ست ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

پرسش و پاسخ درباره‌ی این گوهر

هنوز پرسشی درباره‌ی این گوهر نیست.

گوهر قبلی:غزل ۴۲۰ - ذوق روی ترشش بین که ز صد قند گذشت
گوهر بعدی:غزل ۴۲۲ - ای که رویت چو گل و زلف تو چون شمشاد است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.