شاعر از معشوق خود میخواهد که حال و روز او را از زیباییها و جذابیتهایش بپرسد، مانند قدمهایش مانند ابر، موهای پرپیچوخمش، دهان کوچکش و چشمان جادوییاش.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک عمیقتر شعر نیاز به شناخت ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۹۷۹ - جانا صفت قدم ز ابروت بپرس
آشفتگیم ز زلف هندوت بپرس ۱
حال دلم از دهان تنگت بطلب
بیماری من ز چشم جادوت بپرس ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.