خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به توصیف لحظه‌ای بین شب و روز می‌پردازد که تنها مه و خورشید روشنایی دارند. شاعر از مخاطب می‌خواهد شعله‌ای از آتش آب‌گونه برافروزد و در اندیشه‌های بنگه (احتمالاً حالت خلسه یا تفکر عمیق) آن را پاک بسوزاند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و انتزاعی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از واژه‌هایی مانند «بنگه» و «آتش آب‌گونه» نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۹۷۱ - هین وقت صبوحست میان شب و روز
هین وقت صبوحست میان شب و روز
غیر از مه وخورشید چراغی مفروز ۱
زان آتش آب گونه یک شعله برآر
در بنگه اندیشه زن و پاک بسوز ۲
غیر از مه وخورشید چراغی مفروز ۱
زان آتش آب گونه یک شعله برآر
در بنگه اندیشه زن و پاک بسوز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۷۰ - نی چارهٔ آنکه با تو باشم همراز
گوهر بعدی:رباعی ۹۷۲ - یاری خواهی ز یار با یار بساز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
