خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از عشق و دلبستگی به معشوق میگوید و بیان میکند که هر موی زلف معشوق برای او ارزشی مانند جان دارد. او از پریشانی و غم فراوان خود سخن میگوید که دلیل آن ناز و غمزههای معشوق است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به شناخت ادبیات کلاسیک فارسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
رباعی ۸۵۳ - هر موی زلف او یکی جان دارد
هر موی زلف او یکی جان دارد
ما را چو سر زلف پریشان دارد ۱
دانی که مرا غم فراوان از چیست
زانست که او ناز فراوان دارد ۲
ما را چو سر زلف پریشان دارد ۱
دانی که مرا غم فراوان از چیست
زانست که او ناز فراوان دارد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۸۵۲ - هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد
گوهر بعدی:رباعی ۸۵۴ - هستی اثری ز نرگس مست تو بود
نظرها و حاشیه ها
۱
مصرع اول این رباعی اشکال وزنی دارد و متاسفانه در بسیاری از نسخهها به همین صورت آمده. به احتمال بسیار زیاد اصل مصرع اینگونه بوده:
«هر موی ز زلف او یکی جان دارد»
اما کاتب تصور کرده یکی از «ز»ها اضافی است و حذف کرده. و شاید هم در اثر بی توجهی. به هر حال به شکلی که شما درج کردهاید اشکال وزنی دارد.
با سلام و احترام؛ با تشکر از توجه شما. همانطور که ذکر فرمودید در بسیاری از نسخه ها به همین ترتیب نوشته شده است. برای اطمینان نسخه تصحیح شده ی استاد فروزانفر را بررسی کردم، که آن هم به همین صورت است.