شاعر در این بیتها بیان میکند که فرد مورد نظر هرگز حق اظهار نظر نداشته و افکارش ارزشمند نبودهاست. او اشاره میکند که این شخص بر چشم (دیده) مینشیند و در دل حضور دارد، حتی اگر از هیچ چیز (مانند آتش و آب) نترسد.
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۸۴۹ - هرگز حق صحبت قدیمت نبود
واندیشهٔ این سیه گلیمت نبود ۱
بر دیده نشینی و بدل درباشی
ور آتش و آب هیچ بیمت نبود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.