در این متن، شاعر از عاشقان مست و دیوانهای میگوید که در غم عشق به شور و هیجان آمدهاند. آنها با دیدن ماه، سر از پا نشناخته و زنجیرهای عقل را بر آهن سرد بستهاند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شور عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۸۱۹ - مستان غمت بار دگر شوریدند
دیوانه دلانت سر مه را دیدند ۱
آمد سر مه سلسله را جنبانید
بر آهن سرد عقل را بندیدند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.