این متن به توصیف یک مرغ خیالی (احتمالاً سیمرغ) میپردازد که از تخم سیمرغ متولد شده و توانایی پرواز به سوی بینهایت و ماوراء را دارد. شاعر از خواننده میپرسد که چنین مرغی چگونه میتواند به غیر از سوی سیمرغ پرواز کند.
متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که درک آنها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'سیمرغ' و 'بیضهٔ سیمرغ' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
رباعی ۸۱۸ - مرغی ملکی زانسوی گردون بپرد
آن سوی که سوی نیست بیچون بپرد ۱
آن مرغ که از بیضهٔ سیمرغ بزاد
جز جانب سیمرغ بگو چون بپرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.