شاعر از وجود غم عشق در دل خود خوشحال است، زیرا این غم در جایی کوچک مانند دل او جای میگیرد، در حالی که حتی آسمان و زمین گنجایش آن را ندارند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۷۳۹ - شادم که غم تو در دل من گنجد
زیرا که غمت بجای روشن گنجد ۱
آن غم که نگنجد در افلاک و زمین
اندر دل چون چشمهٔ سوزن گنجد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.