این متن به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و از عشق و دلدادگی سخن میگوید. همچنین، به رفتار ناعادلانه با عاشقان و بیتوجهی به احساساتشان پرداخته است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۷۲۵ - زلفت چو بر آن لعل شکرخای زند
در بردن جان بندگان رای زند ۱
دست خوش خویش را کس از دست دهد؟
افتادهٔ خویش را کسی پای زند؟ ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.