خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها از معشوقه‌ای یاد می‌کند که زیبایی‌اش از ماه و خورشید نیز فراتر بوده و از محدوده‌ی تصور او خارج است. او با وجود اذعان به خوبیِ آن لحظه، دقیقاً نمی‌داند چه اتفاقی رخ داده است.
مفاهیم عاشقانه و انتزاعی موجود در شعر برای درک و ارتباط بهتر، به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
رباعی ۷۰۱ - دوش آن بت من همچو مه گردون بود
دوش آن بت من همچو مه گردون بود
نی نی که به حسن از آفتاب افزون بود ۱
از دایرهٔ خیال ما بیرون بود
دانم که نکو بود ندانم چه بود ۲
نی نی که به حسن از آفتاب افزون بود ۱
از دایرهٔ خیال ما بیرون بود
دانم که نکو بود ندانم چه بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۷۰۰ - دل هرچه در آشکار و پنهان گوید
گوهر بعدی:رباعی ۷۰۲ - دوش از قمر تو آسمان مینوشید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
