این شعر بیانگر تأثیر مستی و حالتی روحانی است که از حضور بر گور شاعر ایجاد میشود. هر کس از کنار گور او بگذرد یا در آنجا توقف کند، مست میشود. حتی طبیعت (دریا و خاک) نیز تحت تأثیر این حالت قرار میگیرند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و انتزاعی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی (که میتواند به معنای معنوی یا واقعی باشد) نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۵۸۲ - بر گور من آن کو گذرد مست شود
ور ایست کند تا بابد مست شود ۱
در بحر رود بحر به مد مست شود
در خاک رود گور و لحد مست شود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.