در این متن، برق به عنوان نمادی از عشق یا الهام ناگهانی توصیف شده که مانند آذرخش زودگذر است و سودی برای کسی ندارد. شاعر بیان میکند که برای درک این لحظات ناب، باید از هر دو جهان (دنیا و آخرت) گذشت و سوخت.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که برای درک عمیقتر، به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم این مفاهیم با مشکل مواجه شوند.
رباعی ۵۸۱ - برقی که ز میغ آن جهان روی نمود
چون سوختهای نیست کرا دارد سود ۱
از هر دو جهان سوختهای میبایست
کان برق که میجهد در او گیرد زود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.