خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به توصیف صورت انسان و تناقضات درونی او می‌پردازد. صورت انسان به‌عنوان نقشی پیچیده و پر از غم توصیف شده که گاه مانند دیو، گاه مانند فرشته و گاه وحشی است. شاعر از این تناقضات به‌عنوان طلسمی محکم یاد می‌کند.
محتوا دارای مفاهیم فلسفی و پیچیده‌ای است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند 'دیو' و 'وحشی' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
رباعی ۵۶۷ - این صورت آدمی که درهم بستند
این صورت آدمی که درهم بستند
نقشی است که در تویلهٔ غم بستند ۱
گه دیو گهی فرشته گاهی وحشی
این خود چه طلسم است که محکم بستند ۲
نقشی است که در تویلهٔ غم بستند ۱
گه دیو گهی فرشته گاهی وحشی
این خود چه طلسم است که محکم بستند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۶۶ - این سر که در این سینهٔ ما میگردد
گوهر بعدی:رباعی ۵۶۸ - این طرفه که یار در دامن گنجد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
