این شعر به بیان حالتی از سردرگمی و آشفتگی درونی میپردازد که در آن سر و پا از یکدیگر بیخبرند و هر کدام به طور مستقل میگردند. این حالت به گونهای است که حتی چرخ نیز از گردش آنها متأثر میشود.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۵۶۶ - این سر که در این سینهٔ ما میگردد
از گردش او چرخ دو تا میگردد ۱
نی سر داند ز پای و نی پای از سر
اندر سر و پا بیسر و پا میگردد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.