این متن بیانگر تأثیر نیکی و جلالت فردی است که باعث از بین رفتن بداندیشی، غصه و غم میشود و همه را تحت تأثیر قرار میدهد تا جایی که دیگر درویشی باقی نمیماند.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۵۲۷ - از نیکی تو طبع بداندیش نماند
نی غصه و نی غم نه کم و بیش نماند ۱
از خیل، جلالت تو عالم بگرفت
تا جمله ملک شدند و درویش نماند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.