در این متن، شاعر از جدایی و گریزان بودن معشوق (بت عیار) از خود و یارانش سخن میگوید. او اشاره میکند که معشوق نماد عقل منور است، در حالی که خود و یارانش مست عشق او هستند و عقل از این حالت خمار (مستی) گریزان است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'مستی' و 'خمار' ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۵۲۶ - از ما بت عیار گریزان باشد
وز یاری ما یار گریزان باشد ۱
او عقل منور است و ما مست وییم
عقل از سر خمار گریزان باشد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.