در این متن، شاعر بیان میکند که معشوقی که دل را میرباید، خود داروی درد دل است. اگر ذرهای از زیبایی خود را نشان دهد، حتی طبیب نیز به درمانگری او نیازمند میشود.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
رباعی ۵۰۶ - آن یار که از طبیب دل برباید
او را دارو طبیب چون فرمایند ۱
یک ذره ز حسن خویش اگر بنماید
والله که طبیب را طبیبی باید ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.