شاعر در این متن از بوی پیراهن یادآور یوسف پیامبر میشود و با مقایسهای عاطفی، از خود و جهان سوال میپرسد که چرا امروز بوی پیراهن او یادآور آن خاطره است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد.
رباعی ۴۹۸ - آن لحظه که از پیرهنت بوی رسد
من خود چه کسم چرخ و فلک جامه درد ۱
آن پیرهن یوسف خوشبوی کجاست
کامروز ز پیراهن تو بوی برد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.