این شعر بیانگر عشق و نیاز گدا (عارف) به معشوق (خدا) است و اشاره میکند که هر ذرهای از نور معشوق برایش کافی است، اما در نهایت تمام وجود معشوق را میخواهد.
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
رباعی ۴۸۸ - آن کز تو خدای این گدا میخواهد
در دهر کدام پادشا میخواهد ۱
هر ذره ز خورشید تو از دور خوش است
زان جملهٔ خورشید ترا میخواهد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.