شاعر از عشق و شادیهای گذشته یاد میکند و اکنون احساس میکند که همه چیز مانند باد از بین رفته است. او به بیثباتی زندگی و ناپایداری شرایط اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک کامل آن نیاز به تجربه و درک بیشتری از زندگی دارد.
رباعی ۴۷۶ - آن رفت که بودمی من از عشق تو شاد
از عشق تو می نایدم از عشقم یاد ۱
اسباب و علل پیش من آمد همه باد
بر بحر کجا بود ز کهگل بنیاد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.