خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که از عشق و امید ناامید شده سخن می‌گوید. شاعر اشاره می‌کند که ذره‌ای که همنشین خورشید نشد، به جای امید، به ریشخند گرفتار شد. سپس از عشقی می‌پرسد که چرا به سرعت مانند برگ بید در باد تسلیم شده و پایداری نکرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، موضوع ناامیدی و تسلیم شدن در عشق نیاز به بلوغ ذهنی دارد.
رباعی ۴۶۹ - آن ذره که جز همدم خورشید نشد
آن ذره که جز همدم خورشید نشد
بر نقد زد و سخرهٔ امید نشد ۱
عشقت به کدام سر درافتاد که زود
از باد تو رقصان چو سر بید نشد ۲
بر نقد زد و سخرهٔ امید نشد ۱
عشقت به کدام سر درافتاد که زود
از باد تو رقصان چو سر بید نشد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۶۸ - آندم که ز افلاک گهر ریز کند
گوهر بعدی:رباعی ۴۷۰ - آن راحت جان گرد دلم میگردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
