خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان میکند که خداوند در وجود او حاضر است و خود را سلطان میخواند، اما در عین حال اشاره میکند که سلطانی بالاتر از او وجود دارد. این متن نشاندهندهی رابطهی عمیق عرفانی و روحانی بین شاعر و خداوند است.
مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
رباعی ۴۲۱ - من محو خدایم و خدا آن منست
من محو خدایم و خدا آن منست
هر سوش مجوئید که در جان منست ۱
سلطان منم و غلط نمایم بشما
گویم که کسی هست که سلطان منست ۲
هر سوش مجوئید که در جان منست ۱
سلطان منم و غلط نمایم بشما
گویم که کسی هست که سلطان منست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۲۰ - من کوهم و قال من صدای یار است
گوهر بعدی:رباعی ۴۲۲ - میدان که در درون تو مثال غاریست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.